الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
387
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )
429 - بزرگترين حسرتها در روز قيامت حسرت شخصى است كه ثروتى را از راه حرام بدست آورده و آن را براى كسى كه به ارث گذاشته كه در راه خدا انفاق كرده است و خدا بخاطر اين مال او را داخل بهشت ، و شخص اول را بخاطر همان وارد جهنم گردانيده است . 430 - زيانمندترين مردم در معاملات و نوميدترين آنها در تلاش و سعى ، كسى است كه خويشتن را در راه بدست آوردن مال فرسوده كرده ولى مقدرات او را در رسيدن به خواستهاش يارى نكردهاند . از دنيا با حسرت آن بيرون رفته و در آخرت با گناه آن گام نهاده است . 431 - روزى بر دو گونه است : يكى آنكه انسان را مىجويد و ديگرى آنكه انسان آن را مىجويد كسى كه دنيا را طلب كند ، مرگ او را مىطلبد تا او را از دنيا خارج سازد . و كسى كه طالب آخرت است دنيا در طلب او برمىآيد تا روزى كامل خود را از آن برگيرد . 432 - دوستان خدا كسانى هستند كه با باطن دنيا مىنگرند ، زمانى كه مردم به ظاهر آن نگاه مىكنند ، و به آينده آن مشغولند در حالى كه مردم به امروز آن سرگرمند ، و لذا امورى را كه مىترسند سرانجام قاتل آنها باشند از ميان مىبرند و آنچه را مىدانند عاقبت آنها را ترك مىگويد به دست فراموشى مىسپرند ، آنچه را ديگران بسيار مىبينند كم مىشمارند ، و رسيدن به آن را از دست دادن محسوب مىكنند ، دشمنند با آنچه دنيا پرستان صلحند و صلحند با آنچه آنها دشمنند ، قرآن بوسيله آنها فهميده مىشود و آنها نيز به وسيله قرآن مىفهمند ، قرآن به وسيله آنها بر پا است ، همان گونه كه آنها به وسيله قرآن بر پا هستند ، بالاتر از اميد خود اميدى نمىبينند و برتر از آنچه مىترسند مايه ترسى سراغ ندارند ( اشاره به خشنودى و و خشم پروردگار است ) ( 794 . )